Martijn Kookt

Rara wat is dit?

2012-02-28T16:12:00.001+01:00

Vleesles uit de basiscursus op Valentijnsdag

2012-02-14T20:46:00.001+01:00

Dus dit is zopie?!

2012-02-10T22:46:00.001+01:00

Erwtensoep (not for sale)

2012-02-06T23:46:00.001+01:00

HP helpt mee

2012-02-01T22:08:00.002+01:00

HP helpt mee te koken bij eettafelproject FILAH. Een maaltijd met een budget van € 1,50.

Ik had nog pasta over van een catering. Dus serveerden we voor 45 veelal dak- en thuislozen:

-Zwarte tagliatelle met rivierkreeftjes

-Ravioli gevuld met groene asperges met pompoenblokjes en salie

-Van de spaghetti maakten we pasta pasticciata, een soort lasagne die je perfect van left-over pasta kunt maken. Een verse bechamel (met ui, laurier en nootmuskaat mee laten trekken in de melk), de spaghetti met biefstuk, spekjes, paddenstoelen en taleggio als lasagne bladen verdelen met besciamel in een ovenschaal. 45 minuten afbakken op 180C.

Toetje:

Apfelstrudel met hangop en verse vanille.

We hadden nog € 7,63 over dus kochten we 6 liter melk, 2 pakjes cacoa en een flinke scheut suiker. Chocolademelk met speculaasjes!

World Press Photo

2012-01-30T00:51:00.002+01:00

De Jury van de World Press Photo kan er weer tegenaan. Ongeveer 23000
foto's per dag bekijken - daarna koken (alweer het vijfde jaar) in
onze studio en dan nog een stuk of 100000 voor de boeg komende week.
Bovenstaande foto is uitgesloten van deelname helaas...

Bayou Gumbo

2012-01-26T00:03:00.002+01:00

Met okra en rivierkreeftjes, gekookt door Van Kempen, die een
Amerikaans menu kozen. Dit schreven ze erover op LinkedIn:

Onlangs zijn we met een groep collega's naar de kookschool van Martijn Postma geweest. Allereerst werden we ontvangen met een lekker hapje en drankje waarna alles kort werd uitgelegd. Daarna kon iedereen aan de slag met een heel orgineel en creatief menu (Melting Pot, verschillende gerechten uit de USA). Martijn en een paar collega's lopen rond om eventueel te assisteren, maar iedereen kan gewoon lekker zijn gang gaan. Tot slot met z'n allen gezellig aan tafel om de gemaakte gerechten op te eten en als afsluiting een lekker kopje koffie.
Kortom een zeer geslaagde avond!

Restjes

2012-01-23T12:16:00.001+01:00

Wilde white tiger shrimps zijn lekker en zo duur dat je de schalen
niet durft weg te gooien. Dus maak je bisque:
www.martijnpostma.nl/workshops/recepten/Garnalenbisque.pdf

22 kilo ham,

2012-01-14T11:22:00.002+01:00

Gesponsord voor het daklozendiner door zorgboerderij Kerkzicht in Nes
aan de Amstel.
Biologisch, eigen varkens en een glimlach van Boerin Marijke

Als Histor komt koken, dan zijn de kleuren van de vergeten groentes op hun mooist!

2011-12-21T15:41:00.001+01:00

High tea workshop op zondag

2011-11-28T08:26:00.000+01:00

Giro d' Italia II, les 3 Napoli

2011-11-23T13:22:00.001+01:00

Zelf citroensorbet maken is heerlijk maar scroppino's ervan maken nog
lekkerder. Ook in november.

Koks4koks 2011

2011-11-21T20:51:00.002+01:00

Af en toe komen we samen met een aantal koks. De ene keer eten we bij een collega (Bas, vanBeulings) of villen een heel hert (bij PeterPan). Nu kookte Els Sprangers mezze.

Compleet met Arabische uitspraak en Egyptische humor.

Zo wist ze te vertellen hoeveel kamelen het waard is als je als vrouw Kibbeh kan maken. Hoe ze jaren in Egypte het recept voor Mouhammera zocht. En wil je weten waarom Salatet bitengam umm Skander heet, laat haar dan eens voor je koken in haar B&B bij het Vondelpark.

Wil je het liever zelf proberen; hieronder de ingrediënten die ze gebruikte om 20 hongerige koks te voeden.

Nieuwe kookstudio!

2011-11-09T16:57:00.006+01:00

Na jarenlang in diverse kookstudio's te hebben gekookt, heb ik nu eindelijk een eigen locatie. Aan de rand van de Jordaan, industrieel en supergroot (250m2).

In deze studio gaan mijn kookworkshops in Amsterdam dus voortaan plaatsvinden.

Daarnaast zijn er de kookcursussen: Basistechnieken I en II en Giro d'Italia I en II.

Ook gaan we hier privé-diners verzorgen.

Verder is de locatie ook te huur voor vergaderingen, presentaties en foto-studio.

Het adres is Gerard Schaepstraat 6.

De naam: STUDIO SCHAEP

Voor meer informatie over de kookworkshops in Amsterdam zie mijn website.

Robin Food

2011-11-08T16:19:00.002+01:00

HP heeft af en toe genoeg van al die mensen die zeuren dat hun computer is gecrasht.

Om stoom af te blazen helpen ze mij meekoken voor de daklozen. Hierboven 3 dames van het hoofdkantoor in Amstelveen. De dames linksachter is Indiaas - het menu. Dahl, lamsstoof, groentestoof, raita, rijst en griesmeelpudding met amandelen. Budget € 60 voor 40 personen.

Uitgegeven: € 58,65!

Biologische wijn uit Toscane

2011-10-20T00:47:00.004+02:00

Alessandro, de biologische wijnboer van La Castellaccia uit Toscane die wij altijd bezoeken op de kookvakantie, heeft eindelijk een importeur in Nederland. Pieksman Wijnimport aan de Hogeweg 19 gaat zijn heerlijke Vernaccia di San Gimigniano verkopen.

Ik weet nog de eerste keer dat ik voor wat mensen wijn meenam uit Italië, met een doorgezakte Renault Kangoo werd ik aangehouden bij de Zwitserse grens. Of ik iets had aan te geven. Nee, zei ik met mijn blauwe ogen. Aussteigen, zei hij met zijn mitrailleur.

Of ik alle flessen op een rij wilde zetten. Sterk, minder sterk, wijnen, heel sterk, pure alcohol. Olijfolie. Op alles zat accijns. Of ik € 469 wilde betalen, als ik de flessen bij de volgende grens nog zou hebben, kreeg ik het TRANSIT geld terug.

De € 150 die ik moest betalen voor het liegen, kreeg ik niet terug helaas.

Benvenuto Alessandro!

Eet-geen-Dierendag

2011-10-10T12:47:00.004+02:00

Op 4 oktober kwam de Provincie Noord-Holland koken op onze boerderij.

Naar aanleiding van een oproep van Wakker Dier, stelden we een vegetarisch menu voor.

"Leuk!", zeiden ze en ze kookten:

-Artisjokken gegratineerd met Bastiaansen blauwschimmelkaas

-Ravioli zonder pasta, met snijbiet uit eigen tuin en ricotta

-Pompoen en aardappels uit de houtoven

-Focaccia uit de houtoven

-Toast met caponata

-Toast met cannelinibonen en salie

-Spelt caprese

-Bieten met balsamico, rode ui en hollandse "feta" die je eigenlijk geen feta meer mag noemen

-Geglaceerde gekleurde wortels

en nog wat chocolademousse, lekkere taarten met hangop en fruit, en amandelkoekjes voor bij de koffie

Recensies kookworkshops

2011-09-21T10:13:00.011+02:00

Als ik zelf recensies over mijn eigen workshops zou verzinnen, zou ik er ook 1 slechte bijzetten. Gewoon om het geloofwaardiger te maken. Daarom zijn onderstaande allemaal echt:

19-11 Mondial Assistance

Hoi Martijn,

Bedankt voor je email & recepten! Ik ga zeker een aantal recepten thuis proberen te maken.

Iedereen heeft er erg van genoten, ik heb nog veel reacties gehad van collega's dat ze het erg leuk vonden vrijdag en dat ze veel

nieuwe gerechten hebben geleerd; dus het was erg geslaagd!

---

18-11 Sociale Verzekeringsbank

Martijn,

Dank voor de geslaagde kookworkshop!

18-11 Politie Amsterdam

hoi Martijn,

Iedereen vond het hartstikke leuk.

Net nog een mail van iemand gehad die bedanke omdat ze het zo leuk had gevonden.

Ik zal de links naar de receptenpagina's doorsturen. Komt vast van pas zo voor de feestdagen.

-----

14-11 SHELL

Martijn – Really great evening on Monday! Everyone had a wonderful time and we thank you for hosting and guiding us through all the preparations.

-----

03-11 Tyco Thermal Control

Ze vonden het allemaal geweldig! Tja, wij leren altijd iets nieuws,he? ;-)

Bedankt voor de recepten!

----

01-11 Gezondheidscentrum Gein

Hallo Martijn en collega’s,

HET WAS GEWELDIG. We raken er niet over uitgepraat op het werk. Vanmorgen nog, weer 2 collega’s die mij even op kwamen zoeken om te vertellen dat ze het zo leuk hebben gehad.

Héérlijk eten (heb van t weekend alweer genoten van de koekjes, door Arjan gemaakt!) leuke bediening, gezellige entourage, goede sfeer, gemoedelijk en informeel.

Kortom, we zijn nog steeds aan het nagenieten. Dank je wel!

Irene heeft het ook héél erg leuk gehad en was blij verrast met haar afscheid.

Heel hartelijk bedankt en hopelijk nog eens tot ziens,

----

28-10 Partou Kinderopvang

Beste Martijn,

Heel veel dank voor jullie fijne workshop gisteren. Iedereen vond het heel leuk!

----

20-10 Vodafone

Hi Martijn, het was ontzettend gezellig! Dank voor deze leuke kookworkshop! Erg leuke locatie trouwens.

Ik zal het aan anderen aanbevelen als zij nog op zoek zijn naar een teamuitje/vriendenuitje.

Volgens mij heeft iedereen het goed naar de zin gehad, dankjewel, ik zal de recepten naar het team doorsturen.

----

15-10 Vrijgezellenfeest

Hoi Martijn,
Dank je wel voor de recepten. Wij hebben een hele leuke avond gehad.
Ik denk dat we allemaal snel nog een keer die recepten gaan uitproberen...want alles was zo lekker!!
----

14-10 ING

Goedemiddag Martijn,

We hebben vrijdag een zeer leuke avond gehad waarbij ik alleen maar positieve reacties krijg. Met name de collega's met de moslim achtergrond waren zeer te spreken over je flexibiliteit mbt het rekening houden met hun eetwensen.

----

07-10 vrijgezellenfeest

Heel tevreden, dechef-kok Martijn is super-aardig en relaxed, ondanks dat er 12 vrouwen in zijn keuken stonden! Lekker gekookt, professioneel en gezellig informele ambiance.

----

05-10 Tyco Thermal Control

Hi Martijn,

Onze gasten waren ontzettend enthousiast! Bedankt!

Bij deze heb ik een nieuwe aanvraag voor je:

----

04-10 Provincie Noord Holland

Hoi martijn,

Nogmaals bedankt voor de geweldige kookworkshop gisteren. Leuke setting en heerlijke recepten!

----

27-09 OM

Hoi Martijn/Eva,

wat een succes is ons teamuitje geworden! Iedereen was ontzettend enthousiast en ik wil dan ook mijn complimenten geven aan jullie voor de fantastische ontvangst en workshop.

We zijn nog aan het nagenieten.

-----

27-09 Politie Amsterdam

Hoi Martijn,

We hebben overheerlijk gegeten. En dat terwijl we zelf hebben gekookt. Inderdaad was het een zomerse dag. Daarom sloot het koken perfect aan op het varen.

Bedankt en wellicht weer tot een volgende keer.

------

23-09 Sint Lucas Andreas Ziekenhuis / IC

Beste Martijn,

Hierbij de foto’s van de workshop van gisteren. Het was geweldig!

---------

18-09 Kardan

Hi Martijn,

Wilde jou en je team nog heel erg bedanken voor de workshop/etentje van afgelopen zondag. Heb ontzettend veel leuke reacties gekregen, het was erg geslaagd. De kindjes zijn nog steeds niet uitgesproken over de hond, kippetjes, pasta en de hooiberg! Door de locatie en jullie relaxte houding is het precies zo gegaan als we gehoopt hadden. Hoop dat jullie het ook naar jullie zin hebben gehad? Zou je ons nog de recepten kunnen mailen, heb al meerdere collega’s aan mijn bureau gehad die er naar op zoek zijn (zeker van de appeltaart!!).

-----

16-09 Parket Amsterdam

Dag Martijn,

We hebben een fantastische avond gehad! De sfeer zat er goed in. Ik heb vele leuke reacties mogen ontvangen. De ruimte, de recepten, het uieindelijke diner en de begeleiding was erg fijn. We zijn heel leuk ontvangen door Karin, JeanPierre en Bouke. Ik vond het opvallend hoe relaxt de sfeer was en dat we toch zo'n heerlijke maaltijd hebben kunnen fabriceren.

De koksmutsen zijn heel goed ontvangen en het was wel leuk om te zien dat na enige aarzeling mijn collega's er toch mee aan de slag gingen. Het wedstrijd element gaf het nog een extra dimensie.

Dank voor de recepten ik heb er al veel vraag naar gehad.

------
14-09 VUMC Neurochirurgie

Beste Martijn,

Ik wilde jou en je team nog even ontzettend hartelijk danken voor het heerlijke en gezellige diner en jullie extreem flexibele opstelling (ondanks het feit dat we veel te laat waren, en ook nog eens met minder mensen dan besproken). Nogmaals excuses voor de compleet verstoorde planning.

We hebben ervan genoten en ik heb heel veel en uitsluitend lovende reacties gehoord (en dat is bij dit clubje meestal anders!).

Dus nogmaals dank, en we’ll spread the word!

---------

12-09 AKZO - Sustainability

Thanks.

We had a great time - the people really enjoyed the evening.

-----

11-09 Verjaardag moeder 65

Ha Martijn, het was in één woord: geweldig. prachtige locatie, leuk en goed
kookteam en heerlijk eten, - niet alleen een absolute aanrader maar zeker iets
om nog eens te doen !! Hoop dat je een goede vakantie hebt gehad. de recepten
zie ik graag tegemoet, alsook je rekening natuurlijk ... tot gauw !!
----

08-09 VUMC / Amstelacademie

Beste Martijn,

de kookworkshop is uitstekend verlopen.

Tot op de dag van vandaag krijg ik complimenten.

Zowel het samen koken als het heerlijke diner viel letterlijk en figuurlijk in de smaak bij alle aanwezigen.

Valentijn en zijn brigade hebben echt goed werk geleverd, hadden veel voorbereid, hielden het verloop scherp in de gaten en hebben geruisloos opgeruimd. Zelfs met deze grote groep verliep de organisatie voortreffelijk.

Het was zo prettig dat wij konden uitwijken naar de Gerard Schaepstraat.

Het Nederlandse klimaat heeft echt een plan B nodig bij buitenevenmenten en gelukkig was dat er.

Ik vond de aperitiefwijn buitengewoon lekker.

Als je terug bent hoor ik graag een keer waar ik deze kan kopen.

Nog niet gelukt nl.

Onze medewerkers verheugen zich op de recepten, maar weten dat zij nog even geduld moeten hebben.

Veel plezier daar in het Toscaanse land!

-----

07-09 ABN-AMRO

Hallo Martijn,

Gisteren hebben wij onze bijeenkomst gehad aan de Gerard Schaepstraat en
het was een groot succes!

Het eten was heerlijk, goed georganiseerd en fijn in handen bij Jan Pierre
en Karin. Hartelijk dank!

---------

02-09 Vrijgezellenfeest

Hi Eva en Martijn,
Gisteravond was ontzettend geslaagd!
Onder het mom ' je krijgt wat je verdient' hadden we prachtig weer en hebben we tot laat buiten kunnen zitten.
De koks waren erg leuk en we hebben alleen maar leuke reacties gehad.

Omdat het prachtig weer was hebben we met vereende krachten de tafel buiten gedekt en hebben we tot laat kunnen genieten.
De combinatie wijnproeverij met het zelf koken was echt erg leuk.

Op jullie site zag ik ook een kookcursus 'Van hier tot Tokio" staan. Is dat een cursus die uit 1 dag/avond bestaat of langer en wat zijn de kosten?

Ik hoop dat jullie ook genoten hebben van jullie verblijf in Italië

------

28-08 Vrijgezellenfeest

Hoi Eva,

Dank je wel voor je email. We hebben het ontzettend fijn gehad!! Het eten was super, enorm veel keuze en de setting was brilliant!

Via deze mail nogmaals ontzettend bedankt voor jullie goede zorgen, mede namens de inmiddels getrouwde bachelorette en vriendengroep!!

Ik kom graag een keer terug!

------

26-08 De Dolfijn

De workshop is door iedereen als zeer leuk gevonden. Ik zal een uitgebreider verslag en eventueel wat foto's aan je mailen. Blijf nog maar even weg hoor, want na 1 dag mooi weer is er al weer een regenfront op weg!

Groeten en nog een fijne vakantie.

-----

20-08 vrijgezellenfeest

Hai Eva,

De workshop was erg geslaagd! We hebben heerlijk gegegeten! Lekkere recepten en fijne begeleiding van Martijn.
Kortom: een aanrader!
-----

14-08 vrijgezellenfeest

Hi Martijn,

nog bedankt voor zondag - het was lekker en goed geregeld!

---

31-07 vrijgezellenfeest

Hoi Martijn,

excuses dat ik nog niks heb laten horen - maar we hebben het ontzettend naar onze zin gehad.

Hele fijne avond, gemoedelijk, precies zoals ik het me had voorgesteld, uitstekende begeleiding, en ook nog heerlijk gegeten!

----

16-07 Vrijgezellenfeest

Hoi Eva,

We hebben het ontzettend naar ons zin gehad op de boerderij! We werden erg leuk ontvangen en begeleid, mijn complimenten! Ook al kwam de regen met bakken uit de hemel, we hebben genoten en wat een leuke locatie is het zeg! Op veler verzoek zouden we ook graag de recepten van al het lekkers ontvangen. Frans gaf aan dat het mogelijk zou zijn...

Alvast bedankt!

----

14-07 Praktijkcollege Het Plein

Hallo Martijn en Eva

De factuur is als het goed is, inmiddels betaald door Hans Meijer. Nogmaals, wij vonden het een zeer, zeer geslaagde workshop! Precies zoals we voor ogen hadden! Bedankt en wie weet tot een volgende keer!

---

07-07 Copter

Hoi Martijn,

Heel erg bedankt voor de gezellige avond op de boerderij. Het was zeer geslaagd en de collega's waren allemaal zeer enthousiast. Zeker voor herhaling vatbaar.

Ik zal je website en de onderstaande link naar de groep doorsturen om een beetje reclame te maken voor je.

Wellicht tot ziens.
-----

01-07 ASKO

Hoi Eva,

Het was echt een geweldige ervaring! Heel erg dank, ik zal ervoor zorgdragen dat de faktuur z.s.m. wordt betaald.

---

30-06

Onderwijsgroep Amstelland

Beste Eva,

We hebben, mede door het prachtige weer een heel gezellige, sfeervolle en smakelijke avond achter de rug. Complimenten voor de inzet van het kookteam.

We hebben veel leuke reacties gekregen.

eceptRecept

Dit smaakt toch naar zachte doperwten

2011-08-03T22:19:00.001+02:00

Wat drij-ij-ij-ijft daar in mijn vleesbouillon?

2011-08-03T22:09:00.001+02:00

Hooien!

2011-08-03T22:03:00.001+02:00

Financiële dagblad

2011-08-03T13:44:00.001+02:00

...en die vrouw maar foto's maken en dingen opschrijven in haar receptenboekje. Ik dacht wat een enthousiaste cursist, zo heb ik ze niet vaak in Toscane. Kom ik terug uit Italië, ligt dit op de mat:

http://www.martijnpostma.nl/pic/media/print/findag.pdf

Verkade

2011-08-03T13:33:00.000+02:00

Verkade kwam ooit een keer koken en met de meisjes ben ik toen nog wat gaan drinken. Of ik niet wat recepten voor ze wilde maken. Na de tweede fles wijn kwam ik op het recept van de foto.

Voor wie wil weten wat dat is, ga naar de meisjes van Verkade:

http://www.verkade.nl/Verkade_Valentijn.swf

Allerhande

2011-08-03T13:24:00.001+02:00

Albert Heijn kan heel goed uien verkopen, alleen snipperen lukte hem niet zo goed. Dus belde hij Martijn Postma en maakten ze samen wat filmpjes. Hoe snijd je brunoise, hoe stoom je vis en hoe bak je blind? En nog 40 andere kooktechnieken.

Zie Allerhande voor korte filmpjes.

Kookvakantie najaar 2011

2011-08-03T12:49:00.000+02:00

We gaan weer! 3 september naar Toscane met 7 aanstormende cuoco's en cuoca's. Dat betekent dat er nog 1 plek is. Kijk naar buiten, neem nog een hap van je allinson met kaas en besef: IK MOET NAAR TOSCANE!

Voor meer info zie:

http://www.martijnpostma.nl/kookvakanties/toscanevolterra

en zie het filmje voor hoe jij er ook bij kunt zitten:

http://www.youtube.com/watch?v=gPOxbJ2dQ6A

Wij (famiglia Postma) combineren dit met een weekje in de Marche met vrienden. Als iemand nog tips heeft voor restaurants, producten en panorama's - wij zitten vlakbij Cartuceto.

Arla

2011-08-03T09:46:00.002+02:00

Nadat Arla bij ons was geweest voor een (biologische) workshops, vroegen ze ons om food-foto's te maken. Voor de nieuwe website van Topchef 2011.

Met hun biologische zuivel, eenvoudige gerechten en foto's in de kleuren van hun verpakkingen.

Dus met Madame Charlotte voor de styling en George voor het camera-werk aan de slag in onze foto/kookstudio.

En maakten we o.a. rijstepap, karnemelk-komkommersoep, raita en de beste wentelteefjes van Briochebrood. Zie de topchef site.

Basis 1

2011-08-03T09:38:00.000+02:00

Dit najaar organiseren we twee kookcursussen de Basis.

De cursus die start op zaterdag 10 september wordt gegeven door Marc Schoorl, een nieuwe docent en zeer ervaren kok. Hij geeft al vele jaren workshops en cursussen en is via Martijn Hendriks erbij om ons team te versterken. Hij is dan net terug van een vakantie op een rivier in Suriname, dus wie weet met welke inspiratie hij komt bij les 2, VIS.

Voor de eerste keer geven we deze cursus nu ook doordeweeks, op dinsdag 13 september. Onze vaste docent Martijn Hendriks staat dan klaar om 18.30 uur met een hapje.

Melk is goed voor elk

2011-08-02T16:27:00.002+02:00

"Drink je sojamelk?", vroeg de dokter aan Wu.

Aan het accent hoorde Wu dat de dokter een Han-chinees was. Zijn haren waren grijs bij de slapen. Hij knikte terwijl hij zijn handen gevouwen hield en naar de grond keek.
“Hoe lang?”
Hij zei niks.
“Heel je leven al?” Zijn smalle ogen keken scherp achter zijn bril vandaan.
Hij knikte.
“En tofu?”
-“Ook”, zei Wu zachtjes.
De dokter maakte een klakkend geluid en stond op. Hij liep naar de kast en haalde er een dik boek uit met rode tekens. “Het Chinees lexicon van meest voorkomende kwalen en volksziekten”, zei hij terwijl hij naar een pagina bladerde waar een geel briefje uitstak.
“Luister: De Europeaan is gemiddeld 22 centimeter langer dan de rest van de wereldbevolking. Hoe komt dat denk je?” Hij ging door zonder op antwoord te wachten.
“Chinezen staan met een gemiddelde lengte van 1.59 op een gedeelde laatste plaats met de papoea’s uit Nieuw-Guinea. Dat is toch verschrikkelijk. Zelfs in India zijn ze groter!”
Wu keek de dokter niet aan.
“Europeanen zijn de enigen op de wereld die als volwassenen melk drinken. Het drinken van koe-, geiten-, of schapen- melk bevordert de aanmaak van calcium in de botten. Een Europeaan heeft gemiddeld 1,2 botbreuk in zijn leven, een chinees 3,5. Hij sloeg het boek met een klap dicht. “Bijna 3 keer zoveel!”
Wu dacht aan de keer dat hij door het rijstveld liep, achter de ploeg van zijn waterbuffel. Zijn ploeg zat weer eens vast. Hij moest het juk loskoppelen. Zijn buffel schrok van iets en maakte een sprong terwijl hij naar achter trapte. 2 gebroken ribben. Zou een blanke zo’n trap kunnen weerstaan?
“Dus waar ga je die melk halen? “
Wu friemelde aan een draadje van zijn nette broek. Zijn vrouw had het nog steeds niet gemaakt. De laatste keer dat hij haar sloeg, voelde hij iets knappen in zijn pink. Daarom zat hij hier. “Ik heb een buffel.”
De dokter lachte.
Wu kromp ineen.
“Dacht je dat hielp? Koeienmelk moet je hebben. Hier in de stad zit een winkel waar ze dat verkopen.”
Hij had er inderdaad over gehoord. De eigenaren schenen vreemde kleren te dragen. Al hun spullen kwamen van ver.
“Is dat niet heel duur?”
“Het gaat om je gezondheid. De partij raadt het ook ten zeerste aan. Zij investeert al in Europese landbouwbedrijven. In de provincie Sichuan heeft zij een boerderij waar melk van Nederlandse koeien wordt geproduceerd voor de partijtop. Dus laat die tofu maar zitten.”
“maar mijn vinger?" vroeg hij zachtjes. Hij wees op zijn pink.” De dikke paarse bult voelde hij kloppen tot in zijn elleboog. “Gewoon melk drinken dan komt ie er vanzelf weer boven op.”
“En acupunctuur?”
“Acupunctuur?” De dokter bulderde van het lachen. “Bijgeloof is het. Kwakzalverij.”
Hij schreef wat op een briefje. “Twee keer per dag een glas melk. En je vrouw en kinderen ook. Anders zitten zij hier volgende week ook.”

Het meest veelzijdige stukje vlees

2011-08-02T16:25:00.004+02:00

Normaal koop ik voor mijn kooklessen een vacuümzak kipfilet van 3 kilo à € 6,98. Martijn let op de kleintjes. 's Avonds gaat het de bouillon in tijdens de kookles. Soms heb ik zoveel dat er over is. Ik neem niet eens de moeite meer om het te bewaren. Als kok weet je, dingen komen en dingen gaan. Liters soep heb ik gekookt en liters weer weggespoeld. Gewetenswroeging went snel.

Gisteren, ik weet niet waarom, stond ik ineens in mijn handen met twee kilo biologische kipfilet. Ik neem het, dacht ik. Bij de kassa moest ik twee keer slikken. Maar daarna. Dat gevoel. Mijn oma gaf me altijd een envelop op mijn verjaardag. Van harte gefeliciteerd, met mijn naam in kwartjes geschreven. Ik hield de envelop met twee handen vast en legde hem in mijn schaal met schelpen. Dagen kon ik dromen wat ik daar nu van ging kopen.
Gisteren ook, ik kon aan niets anders meer denken. Meer dan 2 keer zo duur, dat moet wel heel speciaal zijn. Toen de gasten 's avonds de kip hadden gepocheerd, zag ik meteen verschil. Ik heb al 73 workshops Italiaans gegeven aan 1326 mensen. Per persoon reken ik 50 gram kip. Ik heb dus al 65 kilo kip gepocheerd en weet hoe blanke batterij borsten eruit zien. Dit was anders.
Toen ik het sneed en proefde, wist ik het. Een teken. Een lucide moment. Trompetgeschal, een koor van castraatzangers: Vanaf nu koop ik alleen nog maar biologische kip.
Van een ondernemer hoorde ik eens dat hij beslissingen nam op zijn buikgevoel. Nu begrijp ik hem. Ik weet dat ik alleen nog biologisch vlees koop.
Want als je voor slecht eten kiest. Dan zul je nooit genieten. Dan dooft het licht.

Vertaald uit het Italiaans

2011-08-02T16:25:00.003+02:00

We zitten weer met zijn allen te lunchen. Iedereen heeft het over eten. Nu weer de pasta. Mario zegt dat zijn oma veel meer salie gebruikt. Andrea's moeder doet geen zout door het bloem. Zo gaat het al een half uur met verhitte stemmen. Ik kan me er niet druk om maken. Soms vraag ik me af of ik wel een Italiaan ben. Ik houd niet van het warme eten 's middags. Met een volle maag door die hitte weer terug, de rest van de dag kan ik niks meer. Ik vind donkerblauwe maatpakken niet mooi. Waarom niet eens grijs of bruin? En altijd die das. Ik heb als enige al twee jaar dezelfde zonnebril.

Ik zou wel eens in een ander land willen wonen. Denemarken lijkt me gaaf. Vroeger ben ik daar met mijn ouders op vakantie geweest. Die mensen maakt het niks uit hoe je eruit ziet. Of je een getailleerd overhemd aanhebt. Als ze je niet aardig vinden, zeggen ze het gewoon. Dingen niet mooier maken dan ze zijn. In Italië bouwen we een slechte auto, doen er een design-jasje omheen en noemen hem Fiat.

Waarom kunnen we 's middags niet gewoon brood eten? Ik zou het thuis smeren, opeten achter mijn bureau. Of met collega's, een half uurtje maximaal. Dan doorwerken en lekker om vijf uur naar huis. Wat koken en de avond doorbrengen met Simona. Niks bijzonders. Gewoon samen. Ik lees een boek, zij verkoopt haar paardrijdspullen op het internet.

Ik droom weleens dat ik op een hek zit, aan de rand van een weiland. Er lopen zwart witte koeien. Mensen fietsen voorbij en knikken gedag, ze zijn allemaal blond. Als ik het dorp inloop is het stil op straat, vanuit de kerktoren klinkt een klokkenspel. De heggen zijn recht geknipt. Een vrouw met grote borsten staat voor een raam, ze zwaait. Ik blijf staan en ze komt naar buiten met een bord in haar hand. Er ligt een soort omelet op, een platte koek, hij ruikt zoet. Ze schenkt er een karamel-achtige saus over. Ze geeft het bord aan mij. Ik weet niet wat ik ermee moet. Ik maak een gebaar van mes en vork. Ze lacht en schudt haar hoofd. Ze rolt hem op zoals een rol tapijt. Dan geeft ze het aan me. Ik hap in de ene kant, de karamel loopt er aan de achterkant uit. Mijn vingers kleven. Hoe heet dit ding, vraag ik. Ze drukt langzaam haar lippen op elkaar. Ze maakt een letter. Dan gaat de wekkerradio. Rai Uno speelt Zucchero.

Het zwarte goud

2011-08-02T16:24:00.002+02:00

Een van mijn eerste stappen naar italianisatie, was de aanschaf van La Moka.

Ik heb dat aluminium mokapotje helemaal bruin gezet. Het ritueel van het potje uitspoelen, de kalkresten eruit borstelen, de koffie erin, dicht draaien, op het vuur zetten en wachten tot de koffie omhoog komt. Dat wachten zijn de heerlijkste minuten van de dag. Als je van boven kijkt en je hoort het op een gegeven moment pruttelen dan lijkt het net of er olie uit de grond omhoog komt. Het zwarte goud.
Toen een vriend een VBM kocht (de Rolls Royce onder de koffiemachines), kreeg ik zijn oude Gaggia. Ondanks dat ik verknocht was aan mijn Mokapotje, viel ik snel van mijn geloof af. Een brok glimmend staal, een druk van 6 Bar en een cr&egravemelaag. De koffie was heerlijk. Ik begreep ineens mijn vader toen hij na zijn VW Kever overstapte op Audi.

Rond kerst kwamen mijn Italiaanse vrienden naar Amsterdam. Diego heeft een restaurant in Monza, Piero, de kok en zijn vriend Stefano. 's Ochtends voor we stad in zouden gaan, vroeg ik of ze nog een lekkere koffie wilden. Ik liep al naar de keuken.
"Nee joh, we drinken wel iets in de stad."
Wat, geen koffie?, dacht ik bij mezelf.
-"Maar daar heb je geen lekkere koffie. Dat is Hollands.", zei ik.
"Maar er is toch vast wel een goed en leuk tentje te vinden?&quot.
-"Ja, maar dan is de koffie nog steeds vies. Nooit zo goed als in Italië&quot.
"Dat geeft niet. Kom op laten we gaan."
Daar stonden we dan; mijn Caggia al 15 minuten aan het voorgloeien; ik met mijn opgewarmde kopjes in de aanslag. Gelukkig houdt een italiaan extreem rekening met iemand anders' gevoelens en eer. Piero had haarfijn door dat mijn gastvrijheid hier werd geschonden en zei op de valreep: "Nou vooruit, doe mij er maar é&eacuten."
Nog een beetje beduusd begon ik aan het ritueel dat een flauw toneelstukje was geworden. Ik kon me niet goed concentreren. Weet ook niet wat ik fout deed maar er kwam geen cr&egraveme laag. Gooide de koffie weg en zette twee nieuwe. Weer geen cr&egraveme laag. De anderen hadden haast dus ik gaf de koffie maar op deze manier. Ik vergat zelfs het schoteltje. De koffie was ronduit vies.
Snel gingen we naar de stad en dronken een heerlijk bakkie op de Ten Katemarkt. We hadden een superleuke dag. We fietsten over de eilanden, zij zagen overal mooie vrouwen en ik werd weer trots op mijn eigen stad. 's Nachts kwamen we laat thuis. De koffie van de kok stond ijskoud op het bijzettafeltje. Ik gooide het door de gootsteen en ging naar bed. Nu begrijp ik mijn vader nog beter. Zijn Audi rijdt heerlijk maar de tochtjes met vrienden in de Kever waren het leukst.

Ps Voor een echt sensationeel, CO2 helemaal ok kopje koffie moet je bij deze jongen wezen!

Witte wezen

2011-08-02T16:23:00.003+02:00

Ik heb nooit een kokspak gedragen. Toen ik begon met koken wilde ik mij namelijk onderscheiden van de rest. Buizen (zo heet een overhemd in de keuken) associeerde ik na mijn eerste baantje met het klakkeloos volgen van arrogante chefs. Jongens in een koksbuis moeten de hele dag " bon chef" roepen terwijl ze niet eens weten wat ze doen. Ze kunnen feilloos en ook nog heel snel een tomaat snijden maar als je vraagt er een lekker sausje van te maken kijken ze je met holle ogen aan. Dat stond niet in het leerboek; daar blancheerden, plisseerden en concasseerden we ons suf, maar een lekker sausje?

Bon. Ik droeg dus geen buis want ik wilde vernieuwen. Ik zou het allemaal anders doen. Een kok die liever in zijn shirtje stond te koken. De ene keer een 5 gangen diner in mijn Hema-tshirt, een week later trok ik het (gewassen) aan naar het strand. Wat nou bedrijfskleding? 1 witte buis maakt nog geen topkok.
Maar je raad het misschien al. Na een tijdje begon ik toch soms te twijfelen. Ziet een buis er niet mooier ui? Een schone, witte koksbuis, is dat niet professioneler? Heb je niet veel meer overwicht tijdens een kookles? Dat soort vragen hielden mij opeens bezig. Een soort puberteit achter het fornuis.
Een jaar geleden heb ik dus toch maar een buis aangeschaft. Voor de spiegel gepast. Serieuze blik erbij. Met 1 buis kun je niet koken dus ik kocht er gauw een bij en twee werden drie. Ik kwam hangertjes te kort in mijn kast dus mijn overhemden verhuisden naar een en dezelfde hanger. Daar hingen mijn buizen, vooraan in de klerenkast. Wit te wezen.
Gister besefte ik ineens hoe ik was veranderd het afgelopen jaar. Dat had ik niet eerder gemerkt toen ik bijvoorbeeld voor de spiegel Franse termen stond te oefenen:
"Bouillon! Julienne! Suite! "
Ook niet toen ik boos werd omdat mijn assistent zijn kokskleding had vergeten en dus in een wit t-shirt moest koken.
Nee, dat besef kwam gisteren toen ik met Vanish-Oxi Action de vlekken op mijn buis stond in te smeren.
Ik ben toch wel erg snel afgegleden.

Italiaanse bruiloft

2011-08-02T16:23:00.001+02:00

Italiaanse bruiloft

Een collega-kok kreeg laatst een verzoek om te koken voor een bruiloft. Men wilde een feest lekker op z'n Italiaans. Met Italiaans eten met lange tafels en Italiaanse gezelligheid. Maar het moest wel om 17.30 uur beginnen. Om 23.00 uur moest het klaar zijn en zonder kinderen. (Dus stiekem toch op z'n Hollands.)

Ik vraag af wat men dan verwacht bij een Italiaanse bruiloft? Wil men de Italiaanse gezelligheid? Dezelfde sfeer, de gastvrijheid? Of het eten? Soms verdenk ik dat we teveel Bertolli reclames hebben gekeken. Voor wie het nog niet wist; dat zijn actrices uit Zuid Spanje.
Ik trap er zelf ook nog elke keer in hoor. Een rustieke lunch bij een boer in Toscane, staat de TV op de achtergrond te schreeuwen (zie vorige nieuwsbrief). Of een koopzondag bij de IKEA in Turijn. Die Italianen wil je echt niet kennen.

Eigenlijk is Italiaans eten als je het consequent doet gewoon goed Hollands eten. Italiaans eten is op een vrije dag met je vrienden 2 uur rijden naar Brabant om asperges te gaan eten. Als de tuinbonen er weer zijn, 1 uur ervoor uittrekken om die te doppen, dan nog een half uur om nog een keer te doppen (dubbel) en ze rauw te eten misschien met wat pittige oude kaas.
Italiaans eten is een patatje in de Voetboogsteeg, is eten bij Marius, is Olde Remeker van Caulils.

Italiaans is niet 7 keer slap vlees uit een plastic bakje in de supermarkt maar 1 keer echt goed vlees bij een slager. Dat je schrikt van de prijs. Maar het graag voorschotelt aan je vrienden en er met z'n allen van geniet. Als Italianen samen zijn, dan gaat het om eten. Belangrijker is alleen nog: om samen te zijn. Het gaat niet om iets te moeten doen, geen verplichtingen, geen activiteiten, geen kaviaar, geen poespas. Gewoon zitten en eten. Doel is om samen te genieten van het leven. Lekker eten is het middel.

Italiaans eten is minder is meer. Test: Maak wat je gisteren hebt gekookt nog een keer maar durf de helft weg te laten. Vervang de andere helft door dezelfde spullen van goede kwaliteit en je bent even veel geld kwijt en proeft veel meer. Een risotto in Italië bestaat uit 4 dingen: rijst, bouillon, boter en een ingrediënt naar keuze. Bijvoorbeeld broccoli. Niet nog wat spekjes erdoor, waarom? Waarom nog paprika en courgette? Wat? Ook nog kip? En saffraan? Less is more. De kunst van het weglaten.

Toch courgette? Dan een simpel gerechtje: kook in je pasta water een kleine courgette mee. Eet de pasta als voorgerecht (met saus naar keuze), snijd daarna de warme courgette doormidden, olijfolie erover, peper. Klaar. Maar belangrijker: nodig een paar mensen uit om er samen van te genieten.

Beetje dom

2011-08-02T16:22:00.000+02:00

Beetje dom

De laatste dag dat we in Toscane waren, werden we uitgenodigd door de boer en zijn vrouw. Of we wilden komen lunchen voor we zouden vertrekken naar Milaan. De zoon van de boer kwam speciaal ervoor uit zijn werk naar huis. Afzeggen was er dus niet bij. Niet dat we dat wilden maar van het plan om op tijd te vertrekken zou niets terecht komen.

Lunch (pranzo) is altijd om 13.00 uur, en niet een broodje zoals bij ons. Nee, vier gangen met wijn. Dus minimaal 2 uur aan tafel, natuurlijk nog een koffie en een afzakkertje om 3 uur 's middags. En dan autorijden. Hier geen politiek correcte zin dat het eigenlijk onverantwoord is. Ik pas me graag aan aan de gebruiken van een land. Niets heerlijker op een zonnige dag met een volle maag, raampje open, muziekje aan, nog een eindje te rijden naar Milaan. (Met de groeten aan de verkeerspolitie in Nederland.)

Eenmaal aan tafel ging het allemaal niet zo formeel als bij een chique gezin uit de stad. De televisie stond constant hard aan. Het eten was goed boereneten, ook met je handen. Bruschette met kippenleverpaté en met olie. Zelf gedroogde prosciutto, pancetta en salame (meervoud). Dan natuurlijk pasta met een van mijn favorieten broccoli, knoflook en een pepertje. Daarna fazant, niet vers, wel zelfgeschoten in het jachtseizoen. Toe nog wat fruit.

We hadden het op een gegeven moment over gebruiken in andere landen en ik gaf als voorbeeld dat mijn moeder TV tijdens het eten altijd "maleducato" (onbeleefd, ordinair) vond. Dus bij ons was er nooit TV aan. O nee, dat had ik niet moeten zeggen: de tv ging meteen uit. "Maar zo bedoelde ik het niet", probeerde ik uit te leggen. Ik wilde vroeger juist wel tv juist kijjken tijdens het eten en was blij dat dat hier nu kon. Nee hoor, te laat, de tv bleef uit en ik had geïmpliceerd dat de boer "maleducato" was. Een beschaafd woord voor een grove belediging. Wat nu? Ik probeerde de boel nog te redden door te zeggen dat ik mijn moeder en die regel ook maar stom vond. Helemaal mis; nu had ik mijn moeder beledigd en dat was nog erger dan de boer en zijn vrouw samen. De domme toerist uithangen was het nu te laat voor. Kon ik het nog gooien op andere landen, andere gebruiken? Of mijn excuses aanbieden? Op dat soort momenten leer je de verfijningen van een land kennen. Ik kan er nog zo vaak geweest zijn, lekker Italiaans koken, de taal spreken en weet onderhand wat over eet- en tafelgewoontes maar met dit soort opmerkingen val je flink door de mand.

Gelukkig had ik een mooie blonde vrouw bij me die een hoop goed kon maken zonder veel te doen. Dat waarderen Italianen dan weer wel. Zij excuseerde mij gelukkig. "Lui è un po stupido" zei ze in het Italiaans. Hij is een beetje dom.

De dolende dweil

2011-08-02T16:21:00.004+02:00

Als ik thuis kom na een lange avond werken, zie ik hem op tv.
Het geweten van het gootsteenkastje, de nachtmerrie van elke bacterie. De dolende dweil: Rob Geus.
Een van mijn beste vrienden heeft bij hem in de klas gezeten. Hij speelde vaak bij hem thuis want Rob had een enorme lego-verzameling. Hij wilde architect worden. Na het spelen, bleef hij eten. Rob's moeder kon heerlijk stoofvlees maken. Zelfs Robs oudere zussen, die het huis al uit waren, kwamen er voor naar huis.
Als ze speelden, moesten de schoenen altijd uit. Verder was het huis niet eens superschoon. Zijn moeder sloeg zijn kamer over met stofzuigen als de vloer vol stond met huisjes, garages en andere legoconstructies.
Na schooltijd stormden de jongens naar boven en bouwden de mooiste dingen. Hij had nog een foto waarop ze beiden naast een wolkenkrabber staan die hoog boven hen uitkomt.
Als het eten klaar was, riep zijn moeder van onderaan de trap.
"Jongens komen!" De geur van stoofvlees trok omhoog. "Wassen jullie je handen vast. Robbie, jij ook!" Beneden aan tafel werd er dan heerlijk gegeten. Iedereen kletste en eten was er altijd genoeg.
Bij de familie Geus mocht je wel 4 keer opscheppen.
Na het eten gaf Rob een stiekem seintje om weer van tafel te gaan. "Niet zo snel", zei z'n moeder terwijl ze opstond.
Ze pakte het vaatdoekje dat naast de kraan lag. Echt geel was het niet meer.
"Zo en even jullie snoeten." Mijn vriend kon net op tijd zijn hoofd wegdraaien van het doekje dat rook naar een oude natte schuur. Vol dode muizen. Rob hield ze tegen. Hij wurmde maar ze pakte Rob's hoofd stevig vast en schrobde zijn mond. "Zo weer lekker schoon."
Snel rende hij weer naar boven naar zijn wolkenkrabber. Om architect te worden.

Azijnpissers

2011-08-02T16:21:00.003+02:00

Als je zwanger bent, eet je augurken. En als de vader een kok is, zijn dat cornichons.

Gister haalde ik een klein potje, natuurlijk weer niet goed gekeken; zit er saccharine in. Alsof je een zoetje eet. Met een zuurtje. En dat zuurtje blijkt ook weer geen echte azijn, ook al staat er wel azijn op het potje. Daar had de Keuringsdienst van Waarde ooit al een item over.
"Gebruikt u chemische azijn omdat het goedkoper is?" vraagt de journalist.
-"Nee, omdat we het al 60 jaar zo doen", antwoordt de augurkenboer. "Never change a winning team."
De augurkenboer zit vlakbij mij achter in Amsterdam-West en hij heet Kesbeke. Slechte reclame is ook reclame zeggen ze, vandaar dat ik hem maar even noem.

In Italië schijnt het zelfs niet te mogen, azijn die niet van een natuurlijk product komt. In Nederland hebben we daar een slim foefje voor bedacht. Als er azijn op staat dan is het chemisch. Als het echte azijn is, dan heeft het het bijvoegsel "natuur". Kijk dus op de potjes of er natuurazijn in zit.

Meneer Kesbeke heeft trouwens wel een nieuwe transfer aangekocht voor dit seizoen. Biologische augurken met brandewijnazijn ipv azijn en suiker ipv zoetstof.

Junkfood

2011-08-02T16:20:00.001+02:00

junkfood

Toen ik professioneel begon te koken viel het mij op hoeveel eten er altijd wordt weggegooid. Veel salades, friet, entrecotes, rode wijnsaus, zelfgemaakte mayonaise en halve dessertbuffetten belandden in de prullenbak. Dat moet toch anders kunnen dacht ik elke keer weer.

Jaren later begon ik met mijn cateringbedrijf; ik dacht lekkerder te koken, kleinere porties (nouvelle cuisine) maar er bleef eten terugkomen. Dit moet anders.

Ik belde het Leger des Heils op om te vragen of ik wat eten langs kon brengen. "Ja hoor graag; dat vinden de heren altijd lekker."

De volgende keer vroeg ik of ze nog iets konden gebruiken. Voordat ik naar huis ging wipte ik nog met een halve gerookte zalm met mieriksworteldressing en een frisse salade langs. "Vis!", riep de vrouw in het uniform. "Dat hebben ze al een tijd niet meer gehad."

Steeds vaker bracht ik restjes langs en heb half dakloos Amsterdam met carpaccio, verse pasta en citroen-mascarponetaart kennis laten maken.

Op een gegeven moment had mijn collega-cateraar 3 emmers met huzarensalade over (even voor de duidelijkheid; ik maak dat nooit!).

"Dan bel je toch even met het Leger des Heils?" onderhand sneltoets 3 van mijn mobiel.

"Hoi met Martijn, zal ik zo nog even langskomen?".

-"Wat heb je dan voor lekkers?"; vroeg ze.

Huzarensalade.

Van welk merk?

Van Abee. O. Stil.

Nou ja, ze hebben al wat gegeten van een andere cateraar dus ik denk dat het niet nodig is. Niet? Nee, dank je. Bel de volgende keer maar weer even.

Wat? Geen honger? Geen trek in huzarensalade van Abee. Die mensen hebben toch altijd honger?

De volgende keer had ik weer wat carpaccio over en belde op.

Salade?

Nee, carpaccio.

O lekker, riep ze.

Wat voor dressing?

Nee, de dressing was wel op.

Dus zonder balsamico, zei ze teleurgesteld? Nou ja doe toch maar.

Het begon me ineens te irriteren. Carpaccio en dan nog eisen stellen ook?

Toen ik de schalen wilde neer zetten zag ik iedereen over een formulier gebogen en druk te schrijven. Ze zaten al te eten; het leek op een salade van bospaddestoelen met truffelolie. (Aparte combinatie trouwens; een dakloze die naar truffelolie ruikt.) Toen ik dichterbij kwam bleek dat een proefformulier aan het invullen waren. Edo’s catering stond er boven. Presentatie; smaak; balans; versheid.

Bij de koffiehoek zag ik een soort recensielijst hangen. Verschillende andere cateraars zag ik erbij staan met cijfers voor hun gerechten. De Ceasar-salad van die en die. Een 8,5 voor de roquefortsaus van het restaurant waar ik ook wel eens kom. Mijn carpaccio: een 6.

Worden mijn gerechten hier beoordeeld? Opmaak een 6,5? Versheid een 5? Wat wil je dan, dat ik het hier op de snijmachine maak?

Ik flikkerde die schalen en ging naar huis. Die Caesar salad een 9, van die eikel van een concurrent.

De week daarop had ik een catering en besloot extra ruim in te kopen. Het was voor een raad van bestuur dus het budget lag ook wat hoger. Van alles nam ik een potje meer mee. Vers eekhoorntjesbrood, viskuit, Hollandse garnalen; kreeftenfond, barbarie-eenden.

Na afloop heb ik hangop uitlaten lekken, van de karkassen van de eend fond getrokken, en deeg gekneed om te laten rijzen.

De volgende dag vroeg opgestaan om alles af te koken.

Om 18.00 uur was ik klaar.

Een amuse van verse sushi met Hollandse garnalen, viskuit en een kreeftensabayon

Verse pasta met eekhoorntjesbrood en parmezaancrackers,

Roségebakken eendenborst met pruimencompote en morilles

Een simpele hangop met een sorbet van vanille en perenmeringues met basilicumsaus.

Zo nonchalant mogelijk bracht ik het langs.

Wat er bij zat.

O gewoon. Een simpel dinertje. Ik heb een beetje haast dus graag of niet.

Sonja pakte het aan. We zijn trouwens bezig met een website, je moet even kijken.

Nee, sorry Sonja. Ik moet nog langs mijn broertje. Werk ze nog..

Hieronder een gedeelte van de recensie op hun nieuwe site:

“Martijn Postma blijft toch een van de betere koks van Amsterdam. Met zorg stelt hij zijn menu’s samen, geconcentreerde smaken blijven in balans en overheersen elkaar niet. Zijn simpele klassiekers als verse pasta doen niet onder voor culinaire ontdekkingen als de kreeftensabyon, vanillesorbet of basilicumsaus.

Daarnaast is de presentatie een lust voor het oog. Martijn maakt de zaterdagavond bij het Leger des Heils tot een michelinfeestje. (jammer dat mijn jas niet op wordt gehangen). “

Voor meer recensies zie www.junkfood.nl